مستشرقان غربی و قرآن‌پژوهان مسیحی، چون به مشاهدة تناقض‌های فراوان در عهدین وکتاب‌های مقدّس خود عادت کرده‌اند، بر اساس همان عادت، انتظار وجود تناقض‌های فراوان در کتاب آسمانی مسلمانان داشتند. نویسنده کتاب القرآن و الکتاب تحت تأثیر مبانی و اندیشه های مستشرقین؛ در جهت تشکیک اعتقادات مهم مؤمنین بر آمده و بر وجود تناقض در بیان قرآن تأکید نموده است. یوسف حدّاد نویسنده کتاب؛ به خیال خود خواسته تا با ایجاد شبهات و تناقضاتی در آیات قرآن؛ جلوی پیشرفت روز افزون آن را بگیرند. از باب نمونه ایشان به این تناقض در کتابش اشاره داشته که قرآن در آیه ای از سؤال نمودن بندگان در روز قیامت سخن به میان آورده است در حالیکه همین قرآن در آیه ای دیگر از عدم سؤال و پرسش در روز قیامت سخن می گوید و این خود نوعی تناقض آشکار در بیان قرآن است. این مقاله بر آن است تا بیان نماید اولا: هر انسان متفکّر وقتی به آیات قرآن می نگرد همۀ آیاتِ آن را هماهنگ و خالی از هـر گونـه تضـاد، تناقض دانسته و ثانیا: علت این دیدگاه از طرف ایشان در نگاه ابتدائی به سبب تحلیل سطحی در محتویات آیات و در نظر نگرفتن مبانی و قواعد صحیح در تفسیر قرآن است که دچار توهّم تناقض شده‌ است.